Nederlands leraar

Alvast een tip vooraf; neem de slaaptrein en reserveer, dat bespaart een hoop ongemak.
‘Laten we de trein nemen’, zei ik spontaan toen we op het vliegveld Bangkok waren.
Dat hebben we geweten. De trein vertrok om drie uur ’s middags en zou om ongeveer drie uur ’s nachts in Chiang Mai aankomen. Het begon allemaal best lollig; ik verbaasde me over de grote draaiende ventilators in de trein, terwijl alle ramen openstonden.
Na een uurtje begon een onophoudelijk gevent met eten en drinken aan de passagiers, elke vijf minuten kwam weer iemand met koude drankjes of lekkere hapjes. Zakjes rijst met kip, loempiaatjes, sateetjes, fruit, koekjes, toetjes, koffie, etc. Het hielt niet op. Of toch wel, om tien uur ’s avonds was het eindelijk afgelopen.
Wat volgde was de onvermijdelijke gang naar het toilet, de stank die daar hing was zo ondragelijk en de toilet was zo smerig, dat het me deed kokhalzen en ik er half misselijk weer uitkwam. De rest van de reis heb ik de wc vermeden, ondanks dat de behoefte er wel degelijk was.
Het werd nacht, de trein sukkelde nog steeds voort met een gangetje van pakweg 80 km per uur en stopte bij verschillende stationnetjes.
Ik had me verdiept in het boek van Niccolo Ammaniti – ‘Laat het feest beginnen!’ en om een uur of twee ’s nachts kwam een man in uniform, conducteur langs en begon een gesprek met mijn Thaise vrouw. Hij keek met waardering naar haar en daarna naar mij, het leek me alsof hij haar wilde zeggen; ‘dat heb je goed voor mekaar’. Na een half uurtje gebabbel, waarbij hij me af en toe glimlachend van onder zijn pet aankeek, ging de beambte weer verder. Ik vroeg wat hij allemaal verteld had. ‘hij keek naar jou en zag dat je een boek aan het lezen was. Dat ziet hij hier bijna nooit, dus hij dacht dat je een hele slimme man was, een professor of zo. Ik heb hem gezegd dat je leraar bent en hij knikte begrijpend. Hij zei dat ik geluk had dat ik zo een slimme man had gevonden uit zo een rijk land’.
Om kwart over drie ’s nachts kwamen we in Chiang Mai aan en namen een taxi naar een hotel. Wel grappig die open taxi’s waar je met een man of 8 achterop gaat zitten, open air. Het hotel dat we hadden gegoogeld was helaas vol, een paar hotels daarnaast ook, maar gelukkig was er nog een hotel open. We kregen koffie en die smaakte me goed, een verademing; een schoon toilet en een goed bed.