PEP
7-05-2014
Wij waren geabonneerd op de PEP, mijn broers en ik. De PEP was een weekblad met stripverhalen. Asterix, Agent 327, Eric de Noorman, Zorro en Arendsoog maakten ons wekelijks blij met nieuwe vervolgverhalen. Het was altijd een feest als de PEP in de brievenbus viel, al moest ik als jongste altijd even wachten tot mijn broers hem uithadden. Een jaar of tien, van 1965 tot 1975, lazen we wekelijks de PEP. Toen werd het samengevoegd met de SJORS en kreeg het de naam EPPO, waarna de belangstelling ineens verdwenen was. De EPPO was niet half zo leuk als de PEP, de slogan van PEP was niet voor niets ‘Een pittig weekblad’.
Jarenlang woonde ik in Duitsland, München naast het winkelcentrum met de naam ‘Perlacher Einkaufs Paradies’, kortweg PEP genoemd. Ik moest altijd denken aan mijn favoriete jeugdblad met die naam.
