Nederlands leraar

Lale Gül heeft een tweede boek geschreven. Het eerste sloeg in als een bom natuurlijk. Schockerend, provocatief, uitdagend. Ook wel recht voor zijn raap, maar om zo´n boek te schrijven heb je vooral veel lef nodig.
Een greep uit de massa haatvolle reacties die het boek heeft uitgelokt kan je op de omslag van haar nieuwe boek lezen, een en al doodsbedreigingen. Het boek heeft veel woede en haat opgeroepen. Lale heeft haar vrijheid, maar moest haar privéleven en familieband daarvoor opgeven.

Wel heeft ze ook veel losgemaakt, vooral bij vrouwen die hetzelfde gevoel hebben als zij.
Het vervolg op het eerste boek gaat vooral over de gevolgen van dat boek en ook wat het met haar gedaan heeft en hoe ze nu verder leeft. Dat het niet makkelijk was voor haar blijkt al snel uit de beschrijving dat ze de eerste talkshow op televisie bezoekt, daarna moet ze al snel haar ouderlijk huis ontvluchten en onderduiken.

Ze verteld over haar gesprekken met de psycholoog, die haar uit haar blokkade moet halen, want ze is behoorlijk door de war van alle commotie rondom het verschijnen van haar boek. Eenzaam, gefrustreerd, zoekt ze haar weg. De vrijheid blijkt niet zo makkelijk, ze moet moeilijke keuzes maken.

Pijnlijk is het als ze nog een keer, na aandringen van haar zusje, het ouderlijk huis bezoekt. Haar vader blijkt nog een verzoening niet in de weg te willen staan, maar haar moeder blijft nog steeds woedend en diep beledigd. Teleurgesteld verlaat ze het ouderlijk huis weer. Ik had toch wel een beetje medelijden met haar moeder, dat arme mensje wist niet beter dan dat ze altijd het beste met haar dochter voorhad. Ze bedoelde het goed, waarom moest het uitgerekend haar dochter zijn die dat boek schreef?

Verder gaat Lale op zoek naar de vriend van haar leven, nadat ze een aantal korte affaires heeft gehad. Ze vindt die met een jongen met Spaanse roots. Interessant zijn haar gesprekken met hem, hij vindt namelijk rust in het Katholieke geloof. Ze gaat ook op vakantie bij haar schoonmoeder die een bed en breakfast in Spanje is begonnen.

Het hoofdstuk ‘Swingers’ had ze van mij weg mogen laten, je krijgt de indruk dat er zo nodig ook wat erotiek in het boek moest, net als het eerste boek dat had. Dat was niet nodig, want het boek zonder dit ook al de moeite waard.

Je gaat je na het lezen van dit boek alleen wel afvragen ‘what’s next?’ want ze heeft nu wel ‘de ideologische veren afgeschud’ zoals wijlen minister president Kok dat zo mooi wist te zeggen. Dat is nu wel duidelijk geworden met haar tweede boek, dat gaat over de verwerking van haar eerste boek. Met haar derde boek zal ze dus met iets nieuws moeten komen.