Nederlands leraar

3x eerder zag ik de band van Spinvis eerder: Op de Parade in Amsterdam, in de Meervaart in Amsterdam Osdorp en in Het Paard van Troje in Den Haag.

De band is gegroeid, de versies van de liedjes zijn beter geworden en het klinkt, zoals ik inmiddels gewend ben van Spinvis, opvallend zuiver.
Een gemêleerd publiek van alle leeftijden, gisteren in Caprera Bloemendaal. Prachtige locatie, dit openluchttheater in de duinen. Op 10 Mei was ik hier ook al bij Ellen ten Damme. Was prima, maar het duurde erg lang, zo’n twee en een half uur. En dan zit je er al een uur van tevoren om een goede plaats te hebben. Kortom het was mooi, met als absolute hoogtepunten haar Adele en Shirley Bassey songs en haar persiflage op Blondie en Kiss, maar had een half uurtje korter gekund. Om het maar even kort en krachtig te zeggen: ‘je krijgt er een houten reet van’ wat de stoelen zijn hard en niet comfortabel, het strekt tot de aanbeveling, zoals de geroutineerde Caprera bezoeker dat inmiddels ook doet, om een kussentje mee te nemen.
Al duurde het wel even voordat het begon, zo rond half negen. Weer zaten we vanaf zeven uur te wachten, dus we waren blij dat ze eindelijk begonnen. We werden zeker niet teleurgesteld, elk nummer was verrassend goed, anders en soms beter dan op de plaat eigenlijk. Geweldig de twee dames van de band, de celliste en violiste met prachtige stemmen. Vocaal stak het vooral goed in elkaar en klonk het erg mooi en zuiver.
Mooi nieuw arrangement, goed opbouw en prachtige samenzang van mijn (en van velen) het beste Spinvis nummer ‘Kom terug’ van de onvergetelijke plaat ‘Tot ziens, Justine Keller’.

Ik zag het refrein op nogal wat t-shirts voorbijkomen en vanzelfsprekend werd het uit volle borst meegezongen;
Reis ver
drink wijn
denk na
lach hard
duik diep,
kom terug.

We komen graag terug bij concerten van Spinvis! Wat een klasse, wat een souplesse, on-nederlands goed, beste nederlandstalige act van dit moment.