Nederlands leraar

1973 kwam de film in de bioscoop. Het verhaal van Pasen in een swingende, eigentijdse versie. Aangezien ik destijds ‘Deep Purple- fan’ was en er geruchten gingen dat de zanger van Deep Purple, Ian Gillan, die Jezus zong in de studio opnames van Jesus Christ Superstar, ook de hoofdrol speelde in de film, moest en zou ik de film zo snel mogelijk zien. Niet dat Ian Gillan Jezus was, die werd gespeeld door de volstrekt onbekende Ted Neely, maar de film liet een diepe indruk na. Met mijn ouders en zusje naar de bioscoop Alhambra in Amsterdam, cassette-recorder met microfoon in de hand in de zaal. Het begon. ‘Dat is hem, dat is hem’ hoorde ik mezelf later op de bandopnames roepen, enigszins opgewonden door de eerste indrukwekkende beelden van een mooie blonde Jezus pratend tot zijn volgelingen die hem omringden in een berglandschap. Murray Head, die later nog enige niet onaardige elpees op de markt bracht (hij had nog een hitje met ‘One night in Bangkok’), zette een overtuigende Pontius Pilates neer. Alles klopte aan de film. Wel vroeg de Judas van de film zich in het tijdschrift ‘Veronica’ af; ‘Waarom is Judas een neger?’. Pakkende teksten staan me nog altijd bij, van Andrew Lloyd Webber en Tim Rice in deze verfilmde musical uit het jaar nul;
‘Jesus! You started to believe the things they say of you, you really do believe this talk of God is true?’
De swingende mensen, de goeie muziek, de mooie beelden. Ze droegen meer bij tot mijn begrip van het geloof dan de jaren van lange onbegrijpelijke Bijbelverhalen door mompelende en mummelende schoolmeesters waarbij ik meestal slaperig werd. Deze film was volstrekt overtuigend.
De romeinse keizer die Jezus genoeglijk bekeek, omringd door mooie meiden op een vlot bij het strand;
‘So you are the Christ, yes the great Jesus Christ? Proof to me that your no fool, walk across my swimming pool!’
‘Come on, King of the Jews!’
‘Jesus Christ Superstar, do you think you’re what they say you are?

Horror van Gibson; The Passion 2001;
30 jaar later komt Mel Gibson met een wat realistischer maar ook veel gruwelijkere versie van The Passion. De hoeveelheid bloed en pijn die hier uit ten treure wordt vertoont, is me een beetje teveel van het goede, dit is ondraaglijke horror. Waarschijnlijk benaderde dit wel meer de realiteit.

Wel leuk; The Passion 5-4-2012;
Rotterdam, Erasmusbrug. Danny de Munk als Jezus. Frans Bauer als Petrus. Prachtige beelden en sterke effecten. Goeie stem ook van Henk Poort. Erg goed gedaan! Het blijft een topverhaal!.