Altijd paraat!
5-05-2012
Flohmarkt in Berlijn. Ik moest hem hebben; zo’n ouderwetse bakelieten telefoon uit de vijftiger jaren.
Later werden telefoons, evenals auto’s, alleen maar lelijker.
‘Hoeveel?’ vroeg ik de verkoper.
’75 Mark’ was z’n onverbiddelijke antwoord. ‘ 40 Mark?’. Terwijl ik me dat afvroeg kwam Lili, m’n Russische vriendin, naast me staan.
‘Dat meen je toch niet serieus?, zo’n oud ding!’.
Even keek ik haar verbaasd aan, daarna realiseerde ik me dat ze in Rusland nooit met ‘nostalgie’ te maken had gehad. Voor haar was mooi nieuw mooier als mooi oud. Hoe ik ook probeerde haar ervan te overtuigen dat het een uniek exemplaar betrof uit vervlogen tijden, ze vond het maar niks.
Even verder stond een man met speldjes. Na even achteloos te hebben gekeken viel m’n oog op een origineel Leninspeldje, waarvoor ik drie mark betaalde. Ik toonde het Lili. Ze kreeg de slappe lach.
‘Zo’n speldje heb ik ook gedragen, vroeger bij de jonge Pionieren! Samen met een rode das’.
Het speldje toonde Lenins kop in een vlam met een russische tekst eronder.
‘Wat betekent de tekst eronder?’ wilde ik weten.
‘Immer Bereit – Altijd paraat!’ zei Lili. ‘Zeiden we vroeger altijd bij de jonge Pionieren. Dan vroeg de leider ons; ‘Seit Ihr Bereit?’ en wij; ‘Immer Bereit!’.
Als Lenin zou horen dat z’n speldjes op de vlooienmarkt voor een paar mark te koop liggen, zou hij zich in z’n Mausoleum omdraaien.
