dit vind ik leuk
8-08-2012
Mijn abonnement afgelopen en overgestapt naar de touch- screen. De Samsung Galaxy Ace, wit.
Even wennen, internet heb ik niet nodig. Wel vermoeiend dat scherm en wat een geveeg. De beltune bevalt me wel, het is een ouderwetse bel van die goeie oude huistelefoon. Een I- Phone is me te duur, evenals een I- Pad. Na een minuut of tien zoeken en instellen heb ik er alweer genoeg van. Ik ben het niet gewend om lang op zo’n klein schermpje te zitten staren. Ik moet er nog mee oefenen.
Laatst zat ik in de trein van Leiden naar Amsterdam. Op Schiphol stapte een groep jongeren binnen, druk pratend en lachend. Vijf minuten later, doodse stilte. Iedereen zat gefixeerd op zijn schermpje te staren. In bussen heb ik dit ook al meermaals meegemaakt.
De communicatie is er zeker niet op vooruitgegaan door de komst van de mobiele telefoon. Je moet laten zien dat je er een hebt en daarmee suggereer je dat je een druk sociaal leven leidt. Net als de Facebook ‘dit vind ik leuk’ is om te suggereren dat je er een eigen mening op na houdt, om te laten zien dat je dingen leuk vind. Narcisme, meer is het niet. Maar dat vind ik soms ook wel leuk.
