Even naar buiten
16-08-2012
Moet ik wat leren of lezen en schijnt de zon, dan neem ik het boek mee naar een bankje in het park. Af en toe even naar de bomen kijken, dat helpt. De vogelgeluiden werken rustgevend. De frisse wind in buitenlucht maakt het compleet; de ideale studeer plek.
Helaas zijn dit soort dagen beperkt, ook vallen ze niet altijd samen. De meeste tijd heb ik dan ook gestudeerd op kamers en in de bibliotheek. Franse boeken las ik geduldig, woordenboek bij de hand. Van negen uur s’ ochtends tot acht uur s’ avonds zat ik maandag tot en met vrijdag in de universiteitsbibliotheek op het Spui. Bij voorkeur aan het raam, zodat ik af en toe even naar buiten kon kijken wat er langs voer in de gracht.
Verschillende functies heb ik uitgeoefend op kantoor met computer en telefoon. Tussen de middag ging ik altijd even naar buiten. Ver weg kijken, naar bomen en vogels. Bewegen. Na een half uur weer naar binnen, kon ik er weer tegen voor de middag.
Tijdens mijn studie begon ik ook met joggen. Meestal s’ middags om een uur of drie. Na het urenlang geconcentreerd in boeken te hebben zitten lezen; even naar buiten.
Vakanties vormen een uitzondering; die breng ik zo lang mogelijk buiten in de natuur door.
