Alkibiades
6-08-2024
Ilja Leonard Pfeiffer heeft het zichzelf niet makkelijk gemaakt met dit boek. Tsjonge wat een kluif was dat, ik was er wel een paar maanden mee bezig om met tussenpozen, de 772 bladzijdes helemaal te lezen.
Om te beginnen; het was een mooi boek, goed geschreven, interessant, grappig en spannend. Allereerst het karakter Alkibiades; het eerste woord wat bij me opkomt is bravoure. Ook was hij ijdel, leergierig en slim.
Alhoewel hij ook de nodige fouten heeft gemaakt was het een boeiend personage. Geweldig de beschrijvingen van de vele oorlogen, intriges en verrassingen.
Wel moet ik eerlijk bekennen dat het me na een paarhonderd bladzijdes af en toe wel begon te duizelen en ik de draad en het nut van de opeenvolgende oorlogen al kwijt was.
Dat ik toch gefascineerd bleef doorlezen, had vooral te maken met de schrijfstijl van Pfeiffer, die op zijn minst onderhoudend is te noemen. Mooie zinnen, reflecties, plotwendingen en intriges. Ik heb er vele uren aan gewijd. Was ook weer eens een goede voortzetting van de Griekse mythologie, waar ik me een paar jaar terug in heb verdiept met het boek ‘Mythos’ van Stephan Fry.
Het mooie is dat ook in dit boek weer eens duidelijk wordt dat de Grieken aan de wieg van de beschaving stonden met het democratisch stelsel, dat tot vandaag de dag in de westerse wereld dienst doet. De randen en grenzen ervan, met de opkomst van het populisme en de dictatuur die op de loer ligt, blijken vandaag de dag nog net zo actueel.
Het trieste einde van zijn leven, beschreven door zijn vrouw Timandra en zijn vriendschap met de filosoof Sokrates, maar vooral de onverschrokkenheid en de bravoure van de hoofdpersoon maken dit boek onvergetelijk.
De namen en notenlijst van 142 bladzijdes, alsmede de 772 bladzijdes tekst roepen anderzijds wel de vraag op of het misschien wat korter had gekund. Daar valt tegen in te brengen dat we het hier wel hebben over een historische figuur die een geweldige impact heeft gehad.
