De zwarte kousenkerk
7-07-2012
Rond 900 000 van de 16 miljoen Nederlanders leven streng naar de Bijbel en bekennen zich tot de allerstrengste geloofsvariant naar de leer van Johan Calvijn uit de 16e eeuw. De calvinisten zijn niet allen een pot nat, hun kerken zijn onder te verdelen in ‘zware’, nog ‘zwaardere’ en ‘ultrazware’. Rond 300 000 ‘ultrazware’ Calvinisten leven in de zogenaamde ‘Bijbelgordel’ die zich van de provincie Zeeland over Rotterdam en de Hoge Veluwe uitstrekt tot aan het IJsselmeer. Vanwege hun zwarte kleding worden ze ‘zwartekousen’ genoemd. In geen geval willen ze met wat ze noemen ‘tralala-evangelische’ Lutheranen en andere christelijke softies verwisselt worden. Op Zondag wordt geen autogewassen of grasgemaaid en twee maal naar de kerk gegaan.
In het geseculariseerde Nederland bevindt zich dus op de drempel van de 21e eeuw een grote gemeenschap orthodoxe Bijbelgelovigen. Hun politieke interessen worden vertegenwoordigd door de in 1918 gegronde SGP, de oudste partij van het land. De partij is voor de doodstraf en tegen vrouwenkiesrecht. Tegen sociale wetten, ook tegen de EU omdat daardoor ‘het roomse katholicisme en humanisme sterk bevordert wordt, het werk van de reformatie teniet gedaan wordt en het Koninkrijk gedegradeerd wordt’, zoals het in het partij- programma heet. Omdat Calvijns leer van de voorbestemming uitgaat, weigeren honderden van de strenggelovigen verzekeringen evengoed af als inentingen. Ze geloven in Adam en Eva, in de hemel en de hel, in een leven na de dood. Ze vinden televisie en radio ‘de beste uitvinding van de duivel sinds de zondeval’. De SGP heeft bij veel jongeren succes. Hun jeugdorganisatie en de twee andere orthodoxe christelijke parijen tellen meerdere duizenden leden. De jongerenpartij van de sociaal- democraten komen slechts op 400 leden. De jeugd wordt steeds rechtser, ze hebben geen zin meer in chaos en anarchie, in sex voor het huwelijk en dat alle mogelijk ‘moet kunnen’. De roep naar voorbeelden, normen en waarden wordt sterker. Tijdens de godsdienst worden niet-rythmische psalmen, jaargang 1773, gezongen en over de ‘Heere’ gesproken inplaats van ‘Heer’.
