Nederlands leraar

Fietsen is heerlijk, ik doe het graag en veel. Soms zie ik dan langs sloten, grachten of kanalen vissers zitten vissen. Onbeweeglijk staren ze op hun hengel. Dat is niks voor mij, ik fiets liever.
De uitspraak van de ie en de i is best lastig voor buitenlanders. Wanneer mijn vrouw het heeft over fietsen of vissen en dan weet ik niet altijd over welke van de twee het gaat.
Vissen vind ze inderdaad interessanter dan fietsen, logisch want ze ik kok en vis staat vaak op het menu bij ons thuis. Toch vind ze fietsen interessanter sinds ze zelf meer fietst. We fietsen ook vaker samen.
De R, dat is bekend, is moeilijk uitspreekbaar voor Aziaten. Ik herinner me de afhaalchinees, die altijd vroeg; ‘Sambal bij?’ omdat ze eRbij niet uit kon spreken. ‘Ja, graag sambal erbij!’.
Daarnaast is de uitspraak van de ui nog steeds een ding. Een huis met een tuin klinkt dan als ‘een haus met een taun’.
De UU, dat is bekend, blijft een van de moeilijkste klinkers voor buitenlanders.
De UU wordt maar wat vaak uitgesproken als OE. Iedereen kent de mop van Ali op inburgeringsles, die leest; ‘ik moet de hoer deze maand nog betalen’. Waarop de docent zegt; ‘wat vind je vrouw daarvan?’
De eu is ook een lastige, meestal hoor ik; ik sta in de koken, ipv in de keuken.
‘Ik sta te koken in de keuken’ zeg ik dan altijd.
De G, in combinatie met de R, is er ook een. Het zachte erretje uit het Gooi komt nog wel een om de hoek kijken, ook lelijk, EJJJG lelijk.
De IJ is voor Engelstaligen ook een dingetje. Wij zijn blij wordt dan; Wai zain blai. Terwijl de Nederlandse IJ veel hoger klinkt. Of de EI, want die klinkt hetzelfde.
Het gekke is dat, wanneer ik mijn Thaise vrouw vraag om ‘Wij zijn blij’ te zeggen, ze iets voortbrengt wat lijkt op; ‘Wѐ zѐn blѐ’.
Wanneer ik dan vraag om alleen de IJ uit te spreken, lukt het haar dan wel, maar als er medeklinkers omheen staan, lukt het eenvoudig weg niet.
De klinkers goed uit kunnen spreken is het begin van goed Nederlands spreken. Vele lessen met beginners ben ik dan ook begonnen met klinkers uitspreken, ik maakte er dan een leesblad van;

Want je kan over een enorme woordenschat beschikken, als je de woorden niet goed uitspreekt, dan snapt niemand waar je het over hebt. Behalve docenten Nederlands soms, want die hebben een geoefend oor.
Maar niet altijd. Dat je een Nederlandse naam niet goed verstaat als die door een buitenlander wordt uitgesproken, is mij ook wel eens overkomen. Ik stond op mijn fiets voor het stoplicht op de Dam te wachten, toen een Amerikaanse toerist op me afkwam met de vraag:
‘Sorry sir, do you know the Kresneppelskai’?
Als de man een Chinees geweest was, had ik waarschijnlijk net zoveel verstaan.
‘Sorry, I don ’t know’ moest ik dus wel antwoorden. Toen het licht op groen sprong en ik verder fietsend omhoog keek, zag ik ‘Hotel Krasnapolsky’.

Kortom, de goede uitspraak is alles.