Nederlands leraar

Martin Bril begon er in een van zijn columns terecht over; waarom beginnen gebruiksaanwijzingen altijd met de mededeling; ‘gefeliciteerd met de aankoop van dit product’, terwijl je nog maar moet afwachten of het product je wel goed bevalt en dat kun je pas na een paar jaar zeggen. Als alles dan nog goed werkt, dan mag je me feliciteren. Na anderhalf uur is het me gelukt de cartridge van mijn computer te vervangen. Vraag me niet hoe, ik zit gewoon wat te klooien en uit te proberen. Maar ik geef de strijd niet op want ik moet printen. Nadat ik de cartridge uiteindelijk heb vervangen en er na de zoveelste printopdracht niets gebeurd, loop ik even weg om iets anders te doen. Wie schetst mijn verbazing als ik terugkom; een keurig uitgeprinte presentielijst ligt op me te wachten.

Warm weer vandaag, maar toch gewoon gewerkt. In Uitgeest gaf ik drie uurtjes les aan Ola, een dertienjarig Pools meisje. Spelling, woordenschat en begrijpend lezen. Dictee; pittoresk, nonchalant, interesse, dat soort woorden.
Opvallend veel mensen vol in de zon zien zitten vandaag. De komende dagen wordt het nog warmer dus kunnen we rekenen op een hoog rooie-koppengehalte eind van de week. Als de zon schijnt in Nederland lijkt men in een stress te schieten; men moet in de zon, men moet barbecue en aan het bier en van alles en nog wat. Kortom men laat de boel de boel. Ik weet het maar al te goed want ik deed zelf jarenlang naïef hieraan mee. Tijdens mijn studie niet, toen bracht ik het menig zonnig weekend op om binnen te blijven om te studeren. Gordijnen dicht en koude ijsthee binnen handbereik. Vroeg opstaan hielp ook altijd, dan had je nog een volle dag voor je.

S’ maandags tijdens de proefwerken was ik dan heel tevreden met mezelf. Ik kende de stof en haalde hoge cijfers.

Vandaag kwam dat een beetje terug. Ik had nog genoeg dingen voor te bereiden en wist dat ik morgen dankbaar zal zijn dat ik mijn prioriteiten heb gesteld. Het duurt soms lang voordat je je eigen gebruiksaanwijzing doorhebt.