Nederlands leraar

Giethoorn stond al jaren in de planning maar het kwam er nooit van, tot gisteren. Waarom hebben we dat niet eerder gedaan? Zelf heb ik Giethoorn 2 keer eerder bezocht, een jaar of 30 geleden inmiddels en nog een keer eerder. Mooi is het zeker, maar op zo’n warme dag als gisteren natuurlijk erg druk. Na een tussenstop in Batavia stad om wat te shoppen, kwamen we om een uur of twee bij het botenverhuurbedrijfje aan waarop ik gegoogeld had. Je kon natuurlijk nog in tientallen anderen verhuurders gaan, maar wachten moest je zeker met die drukte. Het is dan ook aan te bevelen om in het zomerseizoen een bootje online te reserveren. Maar goed, na een uurtje wachten mochten we voor 2 uurtjes in een ‘fluisterboot’ voor 60 Euro, wat eigenlijk nog wel meevalt, aangezien je voor een uurtje varen in Haarlem 50 Euro moet neerleggen.

Goed, op pad dus. Prima tijd, van half 4 tot half 6, want de zon is dan niet zo heel fel meer, maar toch lekker warm. Ideaal ook voor mooie foto’s. We mochten een QR-code scannen en een app downloaden, maar daar werden we niet veel wijzer van. Sterker nog, nadat we de verschillende routes hadden bekeken zochten we tevergeefs naar de wegbewijzering en moesten we 2 keer om de weg naar het centrum van Giethoorn vragen. Gelukkig was het heerlijk op het water met het zonnetje en een zacht briesje.

Erg fijn ook dat we genoeg zonnecrème en koud drinken mee hadden, zo was het heerlijk toeven. In het centrum van Giethoorn, wat was het klein eigenlijk, een lang stuk met tientallen bruggetjes waar je onderdoor moest, soms met bukkend hoofd.
Natuurlijk was het file met het grote aantal bootjes, dus moest je heel langzaam varen en nogal eens even stoppen. Maar, dat moet gezegd worden, de sfeer was tof, iedereen was vrolijk en uitgelaten op de boten, sommigen al flink aangeschoten maar niet zoveel dat ze vervelend werden.

De grote hoeveelheden hortensia’s voor de huizen waren een lust voor het oog en de gazonnetjes waren netjes gemaaid. Nee, dat heeft ondanks het massa toerisme, toch wel zijn charme. Trouwens geen Chinezen gezien op een enkeling na. Wel een Thaise vrouw met een Nederlandse man (net als wij) maar die maakten ruzie met elkaar zei mijn vrouw. Wel hebben we tijdens het wachten gezellig gepraat met een mevrouw die uit Alkmaar kwam, met haar dochter en een vriendin. Ik zag wel dat ze Aziatisch was en ze kon naar mijn idee ook een Thaise zijn, maar mijn vrouw zei dat ze Filipijnse was.
‘Ik ben lekker op stap met mijn vriendin, mijn man wil alleen maar thuis blijven’ zei ze lachend. Ze waren via de Afsluitdijk gekomen. ‘Goed gedaan, zo zie je nog eens wat van Nederland’ zei ik, waarbij mijn vrouw instemmend knikte. Dat vond zij nou ook, altijd maar thuis zitten is zo saai.

Op de terugweg hebben we in het rustige nabijgelegen dorpje Vollenhove bij de plaatselijke Chinees heerlijk buiten op het terras gegeten.