Nederlands leraar

Grammofoonplaten

20-02-2012

Blog

toen ik door de Sam van Houtenstraat fietste, zag ik een wat oudere turkse man met een doos grammofoonplaten lopen die hij resoluut bij de vuilnis neerzette. Nieuwsgierig draaide ik om en nam een kijkje in de doos. Andre van Duin, Koot en Bie, Wim Sonneveld, Paul van Vliet en Adele Bloemendaal viste ik er tussen de opera en klassiek uit en stopte ik in mijn fietstas. Een platenverzameling uit een ver verleden, die wel wat op die van mijn moeder leek. Afgedankt hadden ze vermoedelijk tientallen jaren in de berging onder de woning van een nederlands gezin gestaan. Waren ze overleden of vonden ze het niet de moeite waard om mee te nemen met hun verhuizing naar Hoofddorp of Almere, waar ze inmiddels aan het digitale geluid van de cd gewend waren? Hoe dan ook, ik was de man dankbaar voor deze schat aan nederlandse cultuur van de bovenste plank. Met veel plezier legde ik ze op mijn Technics Pick Up. Hard gelachen, veel melancholie. Jeugdsentiment. Een wereld aan herinneringen kwam naar boven. Zie je jezelf weer op verjaardagen met je familie om je heen. Stilte als er een grammofoonplaat opgezet wordt. Aandachtig luisteren. Lachen en ontroerd raken.  Je eerste vriendinnetjes, waarmee je samen op je kamer plaatjes draaide. ‘The White Album’ van de Beatles. ‘Deep Purple In Rock’, dat soort platen. Je vrienden, waarmee je op Vrijdagmiddag naar de  platenzaak ging om een plaat te kopen. Urenlang luisterde je naar tientallen platen en na lang twijfelen ging je tot de aankoop over van de plaat. Zestien gulden, dat was een hoop geld toen. De hoes was belangrijk, het liefst met teksten. Die teksten lazen we nog mee toen. ‘Dark Side of the Moon’  van Pink Floyd, het hele album zing ik nu nog uit mijn hoofd mee.

Tegenwoordig moeten de kids er per se beelden bij. Het is You Tube en  I-Pod wat de klok slaat. Toch is de grammofoonplaat aan een revival bezig, heb ik me laten vertellen. En  inderdaad,  in de betere platenzaak is er een toenemend aantal grammofoonplaten in het aanbod. Een goede ontwikkeling voor de aandachtige luisteraar. Trouwens, wat het cabaret betreft kunnen cabaretiers van vandaag ook een puntje zuigen aan de kwaliteit van toen.