Nederlands leraar

Huize Doorn, het laatste adres van de laatste Duitse Keizer Wilhelm II. Hij had na het verlies van de eerste wereldoorlog eerst een jaartje bij bekenden in Amerongen gelogeerd. In 1920 kocht hij het landgoed van 59 ha voor de prijs van 500 000 gulden. Na een uitgebreide verbouwing kwamen een jaar later 49 treinwagons met huisraad uit Berlijn aan op Station Zeist.

Hij bleef zijn leven lang ervan overtuigd dat hij op een dag weer als keizer naar Duitsland terug zou keren. Hij bleef zich gedragen als een keizer. Aan de eettafel had hij, omdat hij nogal klein van stuk was voor een keizer, een kussen op zijn stoel liggen, zodat hij altijd een stukje hoger zat dan zijn tafelgenoten. Hij maakte dagelijks een lange wandeltocht door de bossen met zijn honden.

Hij ligt begraven op het landgoed in Doorn, gebalsemd in een houten, eromheen een stalen kist. Dertig meter verder staat een beeld van een adelaar op een sokkel. Aan de voeten van de adelaar liggen zijn vier honden begraven, in het midden zijn meest geliefde.