Nederlands leraar

James Overlast

15-03-2014

Blog

Gisterenavond was ik even aan het zwemmen in het Zuiderbad. Heerlijk, totdat er na acht uur ineens een oorverdovend lawaai uit de speakers schalde. Een zware bas en echo overheerste het geluid, zodat de stemmen en de muziek onverstaanbaar waren. Bovendien was het volume veel te hoog, het deed gewoon pijn aan mijn oren. Even naar de badmeester;
‘sorry, mag ik wat vragen? Wie komt er op het idee om die herrie zo hard te zetten? Ik heb de hele week gewerkt en kom hier om rustig te zwemmen en te relaxen en dan wordt ik geteisterd door deze nare hoofdpijnherrie. Ik heb niks tegen muziek, maar dit is gewoon onverstaanbaar, een zee van echo en bas’.
Ze schrok er een beetje van en belde meteen de hoofdbadmeester, de herrie werd al zachter gezet.
Het is een bekend verschijnsel; in supermarkten, kledingwinkels en restaurants wordt je vaak ongevraagd getrakteerd op wezenloze achtergrondmuziek per strekkende meter. ‘Achtergrondbehang’, zo noemden van Kooten en de Bie het op hun tweede Simpelpee;
De Bie vraagt aan de ober of de achtergrondmuziek misschien uitkan, waarop de ober zegt;
‘maar dit is James Last meneer!’
En De Bie als antwoord geeft;
‘James Last? James Overlast zult U bedoelen!’