Katoenplukken in Oezbekistan
13-05-2012
Mijn vriendin kwam uit Oezbekistan, ze vertelde me over het katoenplukken in haar land.
‘Alle studenten moesten 3 maanden per jaar katoenplukken. Waarom?
‘Als vrijwillige bijdrage aan ons vaderland en als dank aan de overwinning van het socialisme’
was de officiële reden. Voor ons was het meer een vakantiekamp. Wel moesten we 40 kilo katoen per dag plukken op velden die slecht begroeid waren. Dan stond je met de zak tussen je benen krom gebukt te plukken. Je handen zaten al snel vol schrammen. We stopten meestal een paar tenen in de zakken om aan het gewicht te komen of gingen stiekem naar het dichtbegroeide veld aan de overkant van de sloot om daar snel de zakken vol te stoppen.
Water om ons te wassen was er niet, er was nog net genoeg om van te drinken. Eten bestond uit een waterige aardappelensoep. Er dreven veel sprinkhanen in rond, die verdoofd door de hete stoom in de pan waren gevallen. We leefden voornamelijk van wat onze familie ons in de weekenden bracht.
Af en toe lagen, s’ avonds als we terugkwamen, al onze spullen op een hoop buiten de stal. Dan was er iemand geweest die alles ondergespoten had met een sterk ontsmettingsmiddel.
Toen ik thuis kwam na drie maanden, liet mijn moeder me de deur niet in. ‘Eerst alles uit!’ riep ze.
Al mijn kleding, m’ n koffer met slaapzak, kussen en deken werden buiten bij de vuilnis gegooid. Daarna werd ik uivoerig met veel zeep gewassen.
Toch hebben we ons altijd goed vermaakt met het katoenplukken. We werkten hard, het eten was slecht, maar wat hebben we gelachen en gedanst. Ja, we waren jong, hè?
Voor de ouderen betekende de deelname aan het katoenplukken een dagje uit in de natuur. Dat ging als volgt;
Een dag in de maand moest al het personeel van een bedrijf een dag helpen met katoenplukken. Bussen brachten de mensen s’ ochtends naar de velden. Aangezien het in het plukseizoen altijd zonnig weer was, namen de mensen eten en drinken mee. Als ze aankwamen werd een beetje katoen verzameld, genoeg om op te zitten. Daarna zaten ze de hele dag te picknicken’.
