Nederlands leraar

De eerste Lacoste Polo kocht ik op vliegveld Nice in Zuid Frankrijk, een gele. In de uitverkoop, zoals altijd. Nieuw zijn ze me toch veel te duur. 125 Euro voor een polootje, nee bedankt. Je ziet er altijd goed uit in een Lacoste, tenminste dat vind ik.

Vreemd, daarna nooit meer geel gedragen. Ik had er trouwens al eerder een lichtblauwe, van mijn moeder kado gekregen en vaak gedragen. Maar de gele, net als de bordeauxrode die ik later kocht, stond me niet. Tenminste de kleur. Ik ben toch meer van het blauw en zwart. Niet te vrolijk graag. Jaren later in München, kocht ik weer een Lacoste in de uitverkoop, voor 70 Euro i.p.v. 120, ditmaal een zwarte.

Weer jaren later. In de Burburrey winkel op de Heiligenbergerweg in Amsterdam kocht ik twee Lacostes, een donkerblauwe en een groene. Dat is inmiddels weer 4 jaar geleden. Vandaag was ik in de Bijenkorf en jawel; de Lacostes waren in de aanbieding; 30 % korting. Toch nog een eurootje of 60, maar goed dan heb je ook wat. Een echte Lacoste.

Ik kon de verleiding niet weerstaan en kocht er meteen maar twee. Dit keer een helblauwe en een zwart-wit overdwars gestreepte. Medium ja, ziet er toch het beste uit als het een beetje slim fit is.
Ik heb wat met Lacoste. Net als met Ecco voor schoenen en Falke voor sokken. Geen andere merken en alleen in de uitverkoop.