Nederlands leraar

Soms zie ik dingen, waarvan ik niet weet wat ik ervan denken moet. Beelden bijvoorbeeld, gebouwen en voertuigen kunnen eruit zien alsof ze er zijn om voor lief genomen te worden. Het is niet nodig om meer aandacht aan ze te schenken dan nodig is, maar ik vraag me dan af wat de maker van het desbetreffende product er voor bedoeling mee in petto had. Zoals vanmiddag in Almere;

Een kunstwerk, dat is duidelijk. ‘het verstilde moment’ stond er op de sokkel. Daar kan ik me wel wat bij voorstellen, zo’n object in die positie staat nooit stil. Een groot ding voor een groot gebouw, prima. Maar wat ik miste waren bomen, een vijvertje of een fontein. Dat had er toch wel wat meer leven en kleur in gebracht.

Een leuk brommertje, maar waar ga je zitten? Volgens mij kan je er met een rolstoel oprijden, na het starten komt de bodem omhoog. Best een stoer ding eigenlijk, voor een rolstoelrijder.

Wat is dit voor toren? Uitkijktoren, watertoren? Geen idee, ik ben er nog niet achter.

Wolkenkrabbers, achter het station in Almere. We weten van wanten en we zijn niet van gisteren. Zoiets.