Nederlands leraar

Het is weer eind april dus de herinneringsrituelen aan de 2e wereldoorlog staan weer op de kaart.
De oorlogsfilms die in de komende dagen worden uitgezonden, vormen een jaarlijks terugkerend fenomeen. Er zijn vele films gemaakt, sommige zijn echt goed, maar vele niet realistisch.
Steven Spielberg wist wel hoe het moest, getuige zijn onbetwist als beste oorlogsfilm beschouwde epos ‘Schindlers List’.

Op de tweede plaats gevolgd door ‘Saving Private Ryan’.

Onze Paul Verhoeven staat ook hoog genoteerd op mijn lijstje beste oorlogsfilms; zijn ‘Zwartboek’ is meesterlijk in het tonen van de vele grijstinten in deze periode.

Dus niet het grijs van kleur als wel van nuances in goed en fout. Het zwart-witte van vele vroegere oorlogsfilms wordt hier gelukkig achterwege gelaten.
Dieptepunt van de lange rij oorlogsfilms waar een overwegend zwart-wit beeld wordt geschetst is toch wel de Amerikaanse film met een mega budget ‘De Slag om Arnhem’.

Tientallen megasterren kwamen opdraven om voor mega salarissen een rolletje te spelen. Ik noem maar een Sean Connery, een Robert Redford, een Michael Caine, een Gene Hackman.
Mooie mannen met een uitstraling. De Duitsers in deze film worden bijna zonder uitzondering getoond als bloeddorstige, gewelddadige engerds. De regisseur van de film, Richard Attenbourough, niet de eerste de beste, heeft zich in deze film laten leiden door wat over het algemeen gangbaar was in die tijd; het good guys/ bad guys scenario.

Beste oorlogsfilm over de 2e wereldoorlog? Die zijn natuurlijk gemaakt door de Duitsers zelf; het een paar jaar geleden verschenen; ‘Unser Mutter, unser Vater’ toonde zeer realistch de verschrikkingen van de oorlog.

Maar vooral ‘Heimat’ van regisseur Edgar Reitz is een meesterwerk, alleen al het 940 minuten tellende eerste deel.

Een vervolgserie die op Zondagavonden door de VPRO werd uitgezonden. Mijn ouders, die de oorlog meegemaakt hebben, konden de serie ook zeer waarderen. Alles klopte aan deze film, de tijd, de personages en het verhaal.