Nederlands leraar

Altijd al van een opgeruimde kamer gehouden. Sowieso, opruimen maakt me blij. Als ik alleen thuis ben, is altijd alles netjes opgeruimd. Dingen slingeren nooit zomaar ergens rond, alles heeft zijn vaste plaats en er is ruimte om me heen. Als het ook nog lekker ruikt, vind ik het helemaal gezellig.
Vroeger kwam ik wel eens op bezoek bij vrienden, aan hun kamer zag ik meteen wat voor mens zo iemand was.
Je had de chaoten, waar veel afwas op de aanrecht stond en te wassen kleding op de grond lag. Het stof was overal zichtbaar. Kranten, tijdschriften en cd ’s slingerden overal in het rond. Als je wilde zitten moest er eerst een stoel leeggemaakt worden. Overal rommel. De vriend in kwestie kon erg leuk en aardig zijn, maar in zo’n kamer hield ik het nooit lang uit. Een kopje thee en dan wegwezen.
Je had de onverschilligen, die het weinig kon schelen hoe het eruit zag. De hierboven genoemde chaos was het niet, maar harmonie en sfeer waren ver te zoeken. Of het was te stoffig en stonden er nog flessen of afwas hier en daar. Of het was wel opgeruimd, maar niet in harmonie. Cd’s die op de grond voor de stereo lagen, Lp’s die niet in de hoes waren gedaan en een boek, een tijdschrift of een krant die nog open op de bank lag. Als bezoek ga je daar dan geen commentaar op leveren, maar de sfeer in een dergelijke huiskamer vond ik aanzienlijk minder.
Trouwens, over sfeer gesproken. Bij de chaoten en de onverschilligen ging de chaos en rommel vrijwel altijd gepaard met een smaakloze inrichting, waar weinig aandacht aan was besteed.
Geen mooie foto of schilderij aan de muur, geen fruitschaal op tafel, geen bloemen of planten in huis. Planten maken de sfeer en bloemen de gezelligheid. Elke week een vers bosje bloemen maakt me blij.
Natuurlijk zijn huisdieren vaak gezellig, maar het kan ook teveel van het goede zijn. Als ik ergens kom en er zijn meerdere katten in huis, die soms op je knieën gaan zitten, vind ik het meestal storend. Als ik dan thuiskom heb ik kattenharen op mijn kleding zitten. Een kat alleen die rustig ligt te slapen in de vensterbank, dat vind ik dan wel gezellig.
Een hond die kwijlend met zijn bek voor je neus gaat hangen, nee liever niet. Er zijn natuurlijk ook beschaafde honden, die zich wat terughoudender opstellen. Laat ik voorop stellen dat het baasje of vrouwtje bij dergelijke honden in ruime mate over tijd beschikt om met het dier te gaan wandelen, liefs lang.
Dan heb je geen kind aan zo’n hond, als hij thuis is slaapt hij meestal. Nee, een kwelling is het als mensen een hond in huis halen waar ze eigenlijk geen tijd voor hebben. En dan vooral als je zulke buren hebt, wat ik meermaals heb meegemaakt. Zo’n hond zit dan urenlang erbarmelijk te janken of te blaffen en het baasje wordt dan nog kwaad ook, soms agressief, als je er iets van zegt. Terwijl het natuurlijk dierenmishandelaars zijn.
Bij de katten is dat een stuk minder, die kunnen zich aardig redden als ze een dagje alleen zijn. Maar ook daar komt de narigheid om de hoek kijken. In mijn studententijd had ik ook een poes in huis. Als ik dan thuis kwam van een lange dag studeren, hing er een stank in huis waar je bijna flauw van viel. Dus eerst als een gek de kattenbak verschonen en de vuilniszak naar buiten, dan de ramen open om goed door te luchten. Gelukkig had ik toen nog een klein tuintje, als je dat niet hebt is de poes helemaal voor 100% aangewezen op de kattenbak en dan kan je je lol op. Ook een krabpaal is een must, als je je bankstel in goede staat wenst te houden. Ook grote planten met kippengaas op de pot zijn ideaal, als je niet wil dat ze de plantenpotten als kattenbak gebruiken.
Al met al geldt voor huisdieren de regel dat je er tijd voor moet hebben. Mijn moeder zei vroeger altijd als ik begon te zeuren over hamsters, vissen of witte muizen die ik wilde hebben; als je er maar goed voor zorgt!
De kleine knaagdieren; leuk voor kinderen, maar het schoonmaken van het hok van zo’n dier is een essentiële voorwaarde. Als je dat een dag vergeet, verga je al snel van de stank. Ook heb je leuke en minder leuke marmotten, hamsters en witte muizen. Sommigen waren schattig en kon je aaien en in je hand laten zitten. Ze konden ook schuw en bijtgraag zijn, in dat geval kreeg het moeizaam opgebouwde vertrouwen met zo’n diertje een flinke knauw en begon de twijfel te groeien of je het nog wel leuk vond. Het aquarium, ook zoiets. Mooi om naar te kijken, maar wat een werk om het elke week te verschonen; met een krabbetje de groene alg weghalen en water bijvullen of eens in de maand het hele aquarium grondig schoonmaken. Niets zo ergerlijk als aquaria die al niet helemaal vol met water meer zitten, groenige aanslag op de ramen en stenen hebben en vissen die naar lucht happen.
Dus het plezier van een hond, kat of ander huisdier is afhankelijk aan de aandacht, tijd en zorg die je eraan besteedt. Dat houdt in dat je met alle liefde voer voor je dier haalt en een extra schoonmaakactiviteit bij de dagelijkse bezigheden in kan plannen . Alleenstaanden, bejaarden en gezinnen met kinderen kunnen er dan veel plezier aan beleven.
De kop van zo’n hond die je vragend aankijkt, de poes die bijna filosofisch uit zijn ogen kan kijken, echt heel gezellig, altijd.
Gezelligheid kent geen tijd, maar opgeruimd staat netjes.