Nederlands leraar

Het was meer geluk dan wijsheid, maar sinds gisteren heb ik weer een autootje, een Fiat 600.
Een kadootje van mijn vrouw, haar vriendin wilde hem kwijt. Heel prettig. Hij ziet er niet bijzonder mooi uit, een Dinky Toy noemde ik zo’n autootje vroeger, maar hij rijdt. Dat was nodig ook, ik heb hem hard nodig om Nederlandse les te geven bij Power Grow in De Kwakel. Daar, in de kassen bij Aalsmeer, worden Paprika’s gekweekt en werken Polen die graag Nederlands willen leren.
Met het openbaar vervoer ben ik dan veel te lang onderweg, het bekende verschijnsel; de treinen rijden wel, maar de aansluiting op de bus is slecht. Dat betekent wachten en lopen en wachten, zodat ik voor een les van 2 uur in De Kwakel, een dorpje bij Kudelstaart, al snel een reistijd van 3 uur moet rekenen. Dat is natuurlijk niet rendabel meer. Vandaar dat het me goed uitkomt, dat Fiatje. Alweer zo’n jaar of 6 geleden dat ik een autootje had. Destijd de miskoop van mijn leven, die Renault Megane die ik van mijn Turkse collega had gekocht voor 2300 Euro. Ik heb er precies twee maanden in gereden. Daarvoor had ik een Citroen BX automatic voor 1000 Euro, waar ik toch nog een half jaar in heb gereden. Maar de beste auto die ik ooit had was ook de goedkoopste; een 2cv, de ‘Lelijk eend’. Voor 200 Gulden gekocht en twee jaar probleemloos mee gereden. OK, toen was de knalpijp eronderuit gevallen en is hij door de politie in beslag genomen, maar dat nam ik op de koop toe.
Een ander favoriet van mij was de onvergetelijke Peugeot 404, met van die mooie vleugels als achterlicht. Het was een automatic, die ik van mijn leraar Nederlands op de schildersvakopleiding in Veenendaal had gekocht voor 400 gulden. Zeker een jaar lang met veel plezier in gereden.