Nederlands leraar

Volgens mij was het een aantal jaren geleden bij Zomergasten, het VPRO zomerprogramma waarbij een bekende persoon zijn of haar persoonlijke keuze film of documentaire laat vertonen op de zondagavond.
Dit keer was het de beurt aan Freek de Jonge. Deze week nog bij de talkshow ‘Beau’, omdat hij al zijn cabaret shows op You tube heeft gezet. 75 is hij inmiddels en zijn beste tijd ligt lang achter ons.

Jarenlang was hij niet van de beeldbuis weg te slaan op oudjaar. Vrienden van me waren groot fan, maar ik begreep nooit waar hij het precies over had. Uitgebreid luisterde ik naar zijn shows als ‘De Mars’ en ‘Stroman en Trawanten’, maar waar het nou precies over ging snapte ik nooit. Maar smaken verschillen. Het was een beetje de tegenpool van Andre van Duin, het was ‘not done’ om die leuk te vinden.
Freek was ‘geëngageerd’ en had ‘een boodschap’. Wat die boodschap dan was, heb ik ook nooit kunnen volgen. Hij ratelde er maar op los, soms kon ik de helft niet verstaan wat hij zei. Een druktemaker, een schreeuwende en zwetende man met een rond brilletje op.

Freek had het ook over Youp van ’t Hek, die volgens hem alles van hem had afgekeken. Een beetje gelijk had hij wel. Youp was meer een soort ‘Freek- Light’, die vooral de mensen belachelijk maakte die gewoon een vast baantje op kantoor hadden. En daar een grappig verhaaltje omheen bracht. Ook herinner ik me iets van ‘Buckler’ het Heineken Light biertje, waar Youp een paar woordjes grappig over deed. Iets met mannetjes aan de bar die met hun auto-sleutels in hun hand een Buckler dronken.

Nee, ik was geen fan van Freek en Youp, ik kon er hoogstens soms om glimlachen. Koot en Bie, daar kon ik wel heel hard om lachen. En ‘Herenleed’; Armando, Cherry Duyns en Johnny van Doorn, die ik in ‘De Kleine Komedie’ zag met een vriendin. Tranen rolden over onze ogen, buikpijn hadden we van het lachen.

Maar goed, daar gaat het nu niet over. Freek bij Zomergasten, dat was wel weer erg goed. Waarom?

De documentaire die Freek had gekozen, ging het over weduwes van oorlogsveteranen in Engeland, die samen in een koor gingen zingen. Het was een bijna onmogelijke opgave, want de dames hadden geen ervaring met zingen en een vreselijk verdriet meegemaakt door het verlies van hun man.
Toch lukte het heel langzaam, na maanden en maanden oefenen, om een goed klinkend koor te laten optreden. Tot ieders verbazing.

Drie dingen waren ervoor nodig geweest. Met die drie dingen is alles te bereiken wat je wil;

1.Vertrouwen – daar begint alles mee, vertrouwen moet er zijn, zowel zelfvertrouwen als vertrouwen dat je samen met de groep iets kan bereiken.

2.Discipline – op vaste tijden met volle inzet werken.

3.Concentratie – 100% met datgene bezig zijn in je hoofd waar je mee bezig bent.

Ik vond het verbluffend, dit keer begreep ik Freek goed, hij had helemaal gelijk.