Nederlands leraar

wachten doe ik niet graag, of het nou in een restaurant op een ober is of in de rij bij een supermarkt, al snel groeit de ergernis dat ik mijn tijd sta te verdoen. Vanmiddag ook weer, ik stond bij de Media Markt en had me laten verleiden tot een verrassingsaankoop; een radiootje in vorm van een Marshall-speaker afgeprijst van 179 voor 99 euro. Mooi geluid, leuk design. Bij de kassa begon het moeilijk te worden. Er zat geen code op, dus moest de kassabediende bellen met de afdeling. Na drie telefoontjes wist-ie het nog niet. Ik wel, het was warm en ik was moe, de lol was er inmiddels vanaf en ik bedacht dat ik hem niet echt nodig had. ‘Laat maar zitten, als het zo moeilijk is’.

Grote uitkomst in dit verband is het internetshoppen, je hoeft nooit in de rij te staan dus voor veel mensen een verademing. Het is een stijgende trend. Mensen gaan ook steeds meer kijken in winkels om het artikel vervolgens per internet te bestellen.

Ik had een dergelijke situatie al vaker meegemaakt. Op terrassen; als ik zes keer om de rekening moet vragen en ik telkens te horen krijg dat de ober eraankomt, maar hij komt niet; dan stap ik op. Meermaals meegemaakt.

Mijn vader had hetzelfde, wel bereid even te wachten maar niet te lang. Zo reden we eens samen naar Parijs en stopten onderweg om een hapje te eten. We hadden zalm besteld. Een kleine drie kwartier later zaten we nog te wachten. M’n vader had er genoeg van we stapten op. Buiten kwam de ober achter ons aan gerend; Monsieur, monsieur!’ het was bijna klaar, daar kwam het op neer.

‘We hebben lang genoeg gewacht’, antwoordde mijn vader. Ik kon me daar prima in vinden.