Nederlands leraar

Dertig jaar geleden kwam ik hier als student al zwemmen; het Zuiderbad. Het is niet groot en soms druk, maar wel sfeervol en de douches zijn ook goed. Dertig jaar geleden kon je je kleren nog gewoon in het badhokje laten hangen, inmiddels zijn er opbergkluisjes geïnstalleerd waar je met een code je kleren op kunt bergen. Er worden zwemlessen gegeven waardoor het soms wat krap is, waardoor je,als je op je rug zwemt, nog wel eens kunt botsen. Zo is het me eens overkomen dat ik met met hoofd tegen het hoofd van een andere rugzwemmer stootte, die de andere kant op zwom. Op je rug kun je niet voor je kijken maar wel naar de prachtige dakconstructie van het Zuiderbad, gebouwd in 1922, het geboortejaar van mijn vader.

Zwemmen is altijd al mijn favoriete sport geweest, op de lagere school woonden wij in Soest en ging ik, elke dag dat het mooi weer was, met vriendjes naar het Soester Natuurbad

en bleef daar dan de hele dag. Vooral het duikbad met de hoge duikplanken was een attractie voor ons. De eerste keer was het erg hoog, maar het wende al snel.
Buikpijn van het lachen krijg ik nog steeds als ik naar mr.Bean in het zwembad kijk.

Eerst durft hij niet van de hoge duikplank, wordt hij ervan af geduwd en verliest hij zijn zwembroek. Ook wordt hem verboden van het kinderglijbaantje in de vorm van een olifant af te glijden.

Al vroeg was ik lid van zwemclub de Duinkikkers.
Als vijfjarige begon ik met zwemles, dan stond ik om zeven uur s’ ochtends in het buitenbad van het Soester Natuurbad met een groepje kleuters naar de badmeester te kijken. Het water was ijskoud, de badmeester heel streng, maar ik knapte helemaal op van zwemmen en dat doe ik nog steeds.