Als ik vroeger het woord ’spelt’ hoorde dacht ik aan eens ‘speld’; een haarspeld was iets voor meisjes. Laten we het eerst eens hebben over speld met een d.
Een speldje was een naald met een reclameplaatje erop. Die kreeg mijn vader altijd cadeau als we benzine gingen tanken bij de Caltex. Mijn broer was een speldjesverzamelaar, hij stak de speldjes in het speldjes album van Caltex. En altijd als mijn vader benzine moest tanken was het van;
‘gaan we naar de Caltex, dan krijg ik weer een paar speldjes’.
Slimme marketing van die Amerikanen. Zelfs als we er voor moesten omrijden, reed mijn vader naar de Caltex.

Maar daar wilde ik het niet over hebben. Zoals de titel van dit stukje al zegt; het draait hier om het woord spelt. Met een t wel te verstaan. Spelt dus;
Spelt is een van de oudste graansoorten en wordt ook wel oergraan genoemd. Spelt zit boordevol eiwitten, vitaminen en mineralen die langzaam door het lichaam worden opgenomen. Hierdoor heb je langer een gevuld gevoel en behoud je een gelijkmatige bloedsuikerspiegel. Bovendien is het licht verteerbaar en daardoor goed voor de darmen.

Pakkende tekst maar laat dat maar aan copywriters van het reclamebureau over. Het is hun vak om pakkende teksten te schrijven. Maar desalniettemin niettegenstaande het feit dat het hier een reclamefolder betreft die het product ‘spelt’ dient aan te prijzen om dusdanige manier dat men denkt; ‘nou, dat wil ik wel eens proberen’, moet ik toegeven dat ik zelf al een paar maanden speltbrood eet. Ik vind het namelijk gewoon erg lekker brood. Dat het duur is – 4 Euro 10 voor een brood – neem ik dan op de koop toe.
Een trend is het ook wel, bij veel bakkers zie je al borden buiten staan met het woord ‘Spelt’ erop.
Een andere trend is de bestseller ‘de voedselzandloper’ van Kris Verburgh. Die wil ons doen geloven dat brood helemaal niet goed is en ons dik maakt.

Ik had het er laatst met mijn bakker over. Die vond het grote onzin. Hij vroeg mij of ik vond dat ik zelf dik was. ‘nee, eigenlijk niet. Maar ik fiets elke dag en ik zwem elke week’. ‘Precies, zei de bakker. Als je maar genoeg beweegt is er niks aan de hand. Maar als je al veel zit en je eet dan ook nog veel, tsja dan wordt je dik’.
Het was weer Boekenweek, leuk reizen met de trein. In plaats van je kaartje even je boek laten zien.
Ik ben bezig met een heel goed boek; De cirkel van Dave Eggers.
De hoofdpersoon Mae Holland komt bij de Cirkel werken, het machtigste internetbedrijf ter wereld. De persoonlijke e-mails van de gebruikers, hun sociale media, betalingsverkeer en aan kopen zijn met elkaar verbonden door een universeel besturingsprogramma. Het resultaat is dat iedereen slechts één identiteit heeft. Een nieuw tijdperk van openheid en gemeenschapszin is aangebroken.

Een oude vriend van Mae moet weinig hebben van sociale media en maakt haar duidelijk dat ‘sociale media’ eigenlijk helemaal niet sociaal is;
‘Alles waar jij zo op ingaat is geroddel. Het zijn mensen die achterbaks over anderen praten. Dat vormt het gros van die sociale media, al die beoordelingen, al die reacties. Jullie tools hebben roddels, geruchten en vermoedens tot algemeen geldende mainstream communicatie verheven. En het is ook nog fucking stompzinnig’.
‘Het is niet zo dat ik niet sociaal ben. Ik ben sociaal zat. Maar de tools die jullie creëren, scheppen in feite onnatuurlijk doorgeschoten sociale behoeften. Niemand heeft zoveel contact nodig als jullie aanbieden. Daar wordt niemand beter van. Het heeft geen toegevoegde waarde. Het is net fastfood. Weet je hoe ze dat eten manipuleren? Met wetenschappelijke methoden bepalen ze precies hoeveel zout en vet erin moet om jou aan het eten te houden. Je hebt geen trek, je hebt dat eten niet nodig, het heeft geen voedingswaarde, maar toch blijf je die lege calorieën eten. Dát is wat jullie de mensen door hun strot douwen. Precies hetzelfde. Eindeloos veel lege calorieen, maar dan het digitaal-sociale equivalent. En jullie stemmen het zo af dat het net zo verslavend is’.
Gisterenavond was ik even aan het zwemmen in het Zuiderbad. Heerlijk, totdat er na acht uur ineens een oorverdovend lawaai uit de speakers schalde. Een zware bas en echo overheerste het geluid, zodat de stemmen en de muziek onverstaanbaar waren. Bovendien was het volume veel te hoog, het deed gewoon pijn aan mijn oren. Even naar de badmeester;
‘sorry, mag ik wat vragen? Wie komt er op het idee om die herrie zo hard te zetten? Ik heb de hele week gewerkt en kom hier om rustig te zwemmen en te relaxen en dan wordt ik geteisterd door deze nare hoofdpijnherrie. Ik heb niks tegen muziek, maar dit is gewoon onverstaanbaar, een zee van echo en bas’.
Ze schrok er een beetje van en belde meteen de hoofdbadmeester, de herrie werd al zachter gezet.
Het is een bekend verschijnsel; in supermarkten, kledingwinkels en restaurants wordt je vaak ongevraagd getrakteerd op wezenloze achtergrondmuziek per strekkende meter. ‘Achtergrondbehang’, zo noemden van Kooten en de Bie het op hun tweede Simpelpee;
De Bie vraagt aan de ober of de achtergrondmuziek misschien uitkan, waarop de ober zegt;
‘maar dit is James Last meneer!’
En De Bie als antwoord geeft;
‘James Last? James Overlast zult U bedoelen!’

Het was meer geluk dan wijsheid, maar sinds gisteren heb ik weer een autootje, een Fiat 600.
Een kadootje van mijn vrouw, haar vriendin wilde hem kwijt. Heel prettig. Hij ziet er niet bijzonder mooi uit, een Dinky Toy noemde ik zo’n autootje vroeger, maar hij rijdt. Dat was nodig ook, ik heb hem hard nodig om Nederlandse les te geven bij Power Grow in De Kwakel. Daar, in de kassen bij Aalsmeer, worden Paprika’s gekweekt en werken Polen die graag Nederlands willen leren.
Met het openbaar vervoer ben ik dan veel te lang onderweg, het bekende verschijnsel; de treinen rijden wel, maar de aansluiting op de bus is slecht. Dat betekent wachten en lopen en wachten, zodat ik voor een les van 2 uur in De Kwakel, een dorpje bij Kudelstaart, al snel een reistijd van 3 uur moet rekenen. Dat is natuurlijk niet rendabel meer. Vandaar dat het me goed uitkomt, dat Fiatje. Alweer zo’n jaar of 6 geleden dat ik een autootje had. Destijd de miskoop van mijn leven, die Renault Megane die ik van mijn Turkse collega had gekocht voor 2300 Euro. Ik heb er precies twee maanden in gereden. Daarvoor had ik een Citroen BX automatic voor 1000 Euro, waar ik toch nog een half jaar in heb gereden. Maar de beste auto die ik ooit had was ook de goedkoopste; een 2cv, de ‘Lelijk eend’. Voor 200 Gulden gekocht en twee jaar probleemloos mee gereden. OK, toen was de knalpijp eronderuit gevallen en is hij door de politie in beslag genomen, maar dat nam ik op de koop toe.
Een ander favoriet van mij was de onvergetelijke Peugeot 404, met van die mooie vleugels als achterlicht.
Het was een automatic, die ik van mijn leraar Nederlands op de schildersvakopleiding in Veenendaal had gekocht voor 400 gulden. Zeker een jaar lang met veel plezier in gereden. 
Ik heb vele kappers meegemaakt in mijn leven. Men praatte met mij over het weer, voetbal, auto’s of vakanties. Dat waren meestal Nederlandse kappers. Mijn kapper van nu is een Christelijke Syriër en wist me vanmiddag te vertellen dat er op dit ogenblik meer Syriërs zijn in Libanon dan Libanezen. De prijzen zijn enorm gestegen en Syriërs worden ontslagen. Miljoenen Syriërs zijn op de vlucht. Toch is mijn kapper voor Assad; ondanks alles biedt Assad nog de beste bescherming tegen het Islamitisch fundamentalisme dat ook hier op de loer ligt. Assad beschermd de Christenen en andere minderheden in Syrië, zegt mijn kapper, die twee kapperszaken in Amsterdam-West.
Dat Assad voor de Syrische oppositie geen pardon neemt en hele stadsdelen zonder pardon plat bombardeert, neemt hij op de koop toe. Dat doen de fundamentalisten ook met de Christenen als ze aan de macht komen, aldus mijn kapper.
Ik veroordeel alle geweld. Maar de situatie in Syrie is veel ingewikkelder dan je denkt. Even googelen op bevolkingsgroepen in Syrie en je krijgt de volgende informatie;
Het land bestaat uit een groot aantal bevolkingsgroepen; Bedoeienen 1%, Soennitische moslims 70%
Christenen 15% (onderverdeeld in Grieks-orthodoxen/katholieken, Syrisch-orthodoxen/katholieken)
Alawieten 12%, Druzen 3%, Koerden en Armeniers
Op de site van Amnesty International vond ik de volgende informatie over syrische vluchtelingen;
Europese leiders zouden zich diep moeten schamen over het schamele aantal Syrische vluchtelingen dat in de Europese Unie wordt opgenomen. EU-lidstaten hebben toegezegd om twaalfduizend van de meest kwetsbare vluchtelingen toe te laten. Dat is slechts een half procent van de 2,3 miljoen mensen die gevlucht zijn voor het geweld in Syrië.
Cijfers uit het nieuwe rapport An international failure: The Syrian refugee crisis:
Tien EU-lidstaten laten een klein deel van de Syrische vluchtelingen op humanitaire gronden toe.
Achttien EU-lidstaten, waaronder het Verenigd Koninkrijk en Italië, weigeren Syrische vluchtelingen op te nemen.
Duitsland zegt toe om tienduizend vluchtelingen uit Syrië op te nemen.
De overige 27 EU-landen hebben in totaal aangeboden om 2.340 Syrische vluchtelingen toe te laten.
Frankrijk wil vijfhonderd vluchtelingen opnemen, Nederland biedt 250 plekken aan en Spanje 30.
Dertig jaar geleden kwam ik hier als student al zwemmen; het Zuiderbad. Het is niet groot en soms druk, maar wel sfeervol en de douches zijn ook goed. Dertig jaar geleden kon je je kleren nog gewoon in het badhokje laten hangen, inmiddels zijn er opbergkluisjes geïnstalleerd waar je met een code je kleren op kunt bergen. Er worden zwemlessen gegeven waardoor het soms wat krap is, waardoor je,als je op je rug zwemt, nog wel eens kunt botsen. Zo is het me eens overkomen dat ik met met hoofd tegen het hoofd van een andere rugzwemmer stootte, die de andere kant op zwom. Op je rug kun je niet voor je kijken maar wel naar de prachtige dakconstructie van het Zuiderbad, gebouwd in 1922, het geboortejaar van mijn vader.

Zwemmen is altijd al mijn favoriete sport geweest, op de lagere school woonden wij in Soest en ging ik, elke dag dat het mooi weer was, met vriendjes naar het Soester Natuurbad

en bleef daar dan de hele dag. Vooral het duikbad met de hoge duikplanken was een attractie voor ons. De eerste keer was het erg hoog, maar het wende al snel.
Buikpijn van het lachen krijg ik nog steeds als ik naar mr.Bean in het zwembad kijk.

Eerst durft hij niet van de hoge duikplank, wordt hij ervan af geduwd en verliest hij zijn zwembroek. Ook wordt hem verboden van het kinderglijbaantje in de vorm van een olifant af te glijden.
Al vroeg was ik lid van zwemclub de Duinkikkers.
Als vijfjarige begon ik met zwemles, dan stond ik om zeven uur s’ ochtends in het buitenbad van het Soester Natuurbad met een groepje kleuters naar de badmeester te kijken. Het water was ijskoud, de badmeester heel streng, maar ik knapte helemaal op van zwemmen en dat doe ik nog steeds.
Lastig, die politieke situatie op de Krim. In mijn avondgroep zitten een Russische en een Oekraïense vrouw. De Russische is voor Poetin en vindt dat Rusland de baas moet zijn op de Krim. De Oekraïense vindt dat Oekraïne de baas moet zijn op de Krim. Beiden hebben voor hun standpunten een goede verklaring, die ik heel aannemelijk vindt. Gelukkig kunnen ze het samen goed vinden. Natuurlijk volgen ze dagelijks alle nieuwsberichten over de Krim.
De situatie in Egypte is ook een moeilijke. Ik geef les aan Egyptenaren die het geweldig vinden dat Sissi de macht heeft en anderen die vinden dat het beter was onder Morsi.
Ook zij hebben beiden goede argumenten voor hun standpunt.
Ik heb iets dergelijks meegemaakt met Afghanen en Irakezen, met Turken en Koerden en met Moslims en Christenen. Aanvankelijk zitten ze braaf bij elkaar in de klas. Maar als het over politiek of religie gaat, schieten de emoties omhoog, worden ze heel fel en moet ik de zaak te sussen, want vechtpartijen is wel het laatste wat ik wil.
In de les geen discussies over politiek of religie, dat ligt te gevoelig.
Ik wil het graag leuk houden.
De grootste massa moordenaar uit de geschiedenis was Mao Zedong. 70 miljoen uitgemoorde landgenoten heeft hij op zijn geweten. Dit staat te lezen als je gaat googelen op; Top 10 grootste massa moordenaars. Het aantal doden door Adolf Hitler komt in het totaal op zo’n 40 miljoen. Stalin komt meteen hierna met tussen de 20 en 30 miljoen slachtoffers.
Daar wordt in de geschiedenisboeken weinig over verteld. Wel kan ik me de naam herinneren van ‘de grote Roerganger’, de bijnaam van Mao. Ook stond er een paar maanden geleden een artikel in de Volkskrant over een wetenschapper die het aantal slachtoffers van Mao heeft onderzocht. Hij kwam ook tot de conclusie dat Mao de grootste massa moordenaar uit de geschiedenis was.

Er circuleren meer van dit soort lijstjes, hier is die van Johannes Houwink ten Cate, directeur van het Centrum voor Holocaust en Genocide Studies;
Wie was de grootste massamoordenaar?
1. Mao: verantwoordelijk voor 40 miljoen doden
2. Hitler: verantwoordelijk voor 34 miljoen doden
3. Stalin: verantwoordelijk voor 20 miljoen doden
Door China’s grote roerganger Mao zijn 40 miljoen mensen om het leven gekomen. Alleen deed Mao het niet altijd expres. Door zijn landbouwhervormingen (‘De Grote Sprong voorwaarts’) zijn 30 miljoen mensen verhongerd; ‘slechts’ 10 miljoen mensen zijn doelbewust vermoord. Nee, dan Hitler, die heeft 34 miljoen mensen om zeep laten brengen (waaronder 5 tot 6 miljoen joden, de grootste genocide uit de geschiedenis van de mensheid). Alleen zaten onder die 34 miljoen slachtoffers van Hitler rond de 19 miljoen mensen die sneuvelden in het vuur van de Tweede Wereldoorlog. Als je die niet meerekent, is Stalin kampioen volkerenmoordenaar.
Deze slogan is van Lenin en dat heeft hij laten merken ook met zijn ‘dictatuur van het proletariaat’. Lenin, die concentratiekampen liet bouwen en zelf in een Rolls Royce rondreed. Stalin, zijn opvolger was nog veel erger. Een massa moordenaar. Miljoenen Russen overleden tijdens zijn bewind aan de hongersnood. 20 miljoen Russen waren zo al dood voordat de tweede wereldoorlog begon.

Na de val van de muur in 1989 woonde en werkte ik in Oost-Duitsland. Een oudere Duitser, die de oorlog nog had overleefd, zei me;
‘De DDR was een grote gevangenis, geleid door een boevenbende die de bevolking met geweld onderdrukte’.

De man ging verder: ‘Het land is verwaarloosd, zwaar vervuild en heeft gigantische schulden. Kohl heeft Gorbatsjov voor deze failliete inboedel 20 miljard DM betaald, die hij hard nodig had om het totale faillissement van moedertje Rusland te voorkomen. West Duitsland pompt meer dan 100 miljard DM per jaar in dit land. Het socialisme heeft, zoals overal ter wereld, niets dan ellende teweeg gebracht: oorlog, armoede en hongersnood. Toch was de DDR van alle oostbloklanden nog het meest welvarende. Het bewijs is nu wel geleverd dat socialisme niet functioneert. Als het in Duitsland niet functioneert, dan functioneert het nergens’.
Bij het pand aan de Langegracht in Amersfoort, dat we die nacht gekraakt hadden, kwam de volgende ochtend een politie-agent op bezoek.
‘Dag meneer agent. Koffie? Gevulde koek erbij? ‘
‘Graag. Lekker hoor!’We dronken samen koffie.
‘Jongens, rustig aan, geen overlast veroorzaken en niks kapot maken, he?’
‘Nee meneer, natuurlijk niet. We doen rustig aan en maken niks kapot.’
‘Zo mag ik het horen. Lekkere koffie zeg!
De agent bedankte voor de koffie en vertrok weer. Het ging er heel gemoedelijk aan toe in 1975, vergeleken met de gewelddadige acties van de jaren ’80 in Amsterdam. Er woonden allerlei soorten jonge mensen in het pand; studenten, werkenden en artiesten of mensen die zich zo noemden. Bij het avondeten zaten we zomers aan lange tafels in de tuin achter het huis. Heel gezond, meestal vegetarisch eten. Na het eten werd er biologische koffie gedronken en ging er een joint rond. Soms deden we plakacties, zoals na de ‘anti-kraakwet’ van van Agt, die het kraken wilde verbieden. Affiches met ‘kraak de anti-kraakwet’ plakten we met behanglijm op muren in de stad.

De krakers in Amersfoort stemden vrijwel allen CPN, de communistische partij die toen nog bestond. Geen CPN stemmen was eigenlijk ‘not done’ in die tijd. De PvdA en de PSP waren eigenlijk al te burgerlijk, te weinig anti-establishment.
Ik weet nog hoe er over Rusland gesproken werd onder de krakers. Men was er heilig van overtuigd dat de mensen daar veel gelukkiger waren. Geen ratrace, geen middenstand, geen carrière-maatschappij zou zorgen voor een ander, een beter soort mens.
Het was 1975 en het boek ‘De Goelag Archipel’ had nog niet iedereen gelezen. Ik las het in 1977 en de schellen vielen van mijn ogen. CPN stemmen was wel erg naief als je dit boek gelezen had.

Wikipedia: De Goelag Archipel is een boek van de Russische schrijver Aleksandr Solzjenitsyn. Het boek gaat in op de dwangarbeidkampen voor dissidenten die strafrechtelijk vervolgd werden in het Sovjet-bewind van de jaren na de Tweede Wereldoorlog. Hoewel veroordelingen (uiteenlopend van enkele maanden tot jaren) van dissidenten volgens het Sovjet-strafrecht gegrond waren, zijn er vele kritieken dat een groot deel van de vervolgde dissidenten onschuldig was aan een echte misdaad.
Het boek zelf is als ooggetuigeverslag geschreven door Solzjenitsyn in de periode tussen 1958 en 1968. Solzjenitsyn zelf was gedetineerd voor een periode van 8 jaar vanaf 1945 tijdens het leiderschap van Stalin. Het boek circuleerde illegaal als Samizdat-werk in de Sovjet-Unie en werd in het Westen gepubliceerd in 1973 in Parijs. In Rusland werd het boek pas in 1989 officieel uitgebracht.