Veel bedrijvigheid rond Schiphol, het is een beetje zoeken naar de juiste afslag. Was het nou N201 of N232? Allebei, zo blijkt al snel. Bij de benzinepomp zocht ik tevergeefs naar een autokaart, die worden door alle GSM ’s niet meer verkocht. Wel klein googlemaps kijken op zo’n I-Phone 4, zeker als je achter het stuur zit. Even stoppen op de parkeerplaats dan maar. Beelden van lang geleden schoten door mijn hoofd, denken aan de vele zoektochten die ik bij mijn vader in de auto mocht meemaken. De kaartenbak werd dan tevoorschijn gehaald uit de achterbak, heel Duitsland, Nederland, België en Frankrijk zaten erin. De benodigde kaart werd eruitgehaald en, bij droog weer, op de voorkap van de auto uitgespreid. Daarna volgde een langdurig staren op het wegenplan en het zoeken naar de bekende nummers en afslagen, uiteindelijk een wijzen met de vingers en dichterbij komen met het hoofd naar het wegenplan. Het viel niet altijd mee en je moest er wel goed naar zoeken, maar het was leerzaam en we kwamen altijd op de plek van bestemming.

Wat een kassen, verlicht ondanks dat het zonnetje toch scheen. Mooie weggetjes over dijkjes.
‘Four Seasons’ zie ik met grote letters op een bedrijfspand staan.

‘Power Grow’ is de naam van het door mij gezochte bedrijf, alwaar ik een afspraak heb met 4 Polen. Een jaar geleden had ik eens wat reclame voor mezelf gemaakt door brieven met mijn kwaliteiten rond te sturen. Ik was het al bijna vergeten, maar een paar weken geleden werd ik gebeld door Marco van ‘Power Grow’ met de vraag of ik zijn Poolse medewerkers Nederlands kon leren.

Tussen Aalsmeer en Uithoorn ligt De Kwakel, een klein dorpje tussen de kassen. De paprikakwekerij ligt op de Dwarsweg, helemaal aan het einde. Een immense hal en een paar auto’s met Pools kenteken. Toen ik uitstapte liep ik meteen op een Poolse man toe, Derik. Ja, hij wilde Nederlands leren. We liepen de kantine in, waar naast een aantal flessen, koeken, fruit en chocola nog twee vrouwen en een jongen zaten. Even voorgesteld en meteen het daarmee verbonden idioom uitgebreid de revue laten passeren en daarna gezellig doorgegaan met hebben en zijn. Dan het voorstellen nog eens met veel aandacht voor de uitspraak. Dan ik en jij en hij en jullie en zij en wij, verbonden met werk, doe, ga, moet en wil. Zinnen maken, Wie, Wat, Waar/hoe/wat. Daarna Tellen en Rekenen tot 100 en tenslotte tegenstellingen. CD speler met Audio en Audio naast de papieren achtergelaten voor de volgende week. Elke dag een keer lezen, het liefst hardop!
Na afloop, om half acht, praatten we nog wat na.
Derk is getrouwd, heeft vier kleine kinderen en woonde in Kudelstaart. Zijn kinderen spreken natuurlijk al veel beter Nederlands dan hij. Hij woont inmiddels al acht jaar in Kudelstaart. De jongen was misschien net twintig en de twee meisjes iets ouder. De jongen was nogal traag van begrip vergeleken met de anderen. Ik zei hem ’dat komt omdat je meestal alleen met die paprika’s bezig bent en nu moet je ineens enorm veel nieuwe informatie verwerken!’ waarop iedereen moest lachen. ‘Fouten maken is goed, want daar leer je van’. Nu lachte hij ook. Marco, de baas, was ook aanwezig. We babbelden nog wat na. Hij was zeer te spreken over zijn personeel; nooit ziek en doorgaan als het nodig is. Ik nam afscheid. Tot volgende week.

Heet het metro station waar ik al een paar jaar uitstap om les te geven aan kleuterleidsters van allerlei nationaliteiten die hier werken. Ook hier ging het daarbij over het verslag schrijven en wat daarbij komt kijken. Daarnaast gaf ik lessen op B1 lezen, iets wat vorig jaar verplicht werd ingevoerd voor de kleuterleidsters.
Op Dinsdagmiddag help ik Mansa uit Ghana met het verbeteren van haar nederlands en ze heeft al grote vorderingen gemaakt.
Als ik wat vroeger ben en wat tijd over heb, loop ik graag een rondje door de buurt. Net of je op vakantie bent in een tropisch land, want als blanke ben je hier in de minderheid. De Afrikaanse en Hindoestaanse winkeltjes vind ik leuk om te zien. Jurken, pruiken, Jezus en Mariabeelden en allerlei produkten waarvan ik het bestaan niet wist zijn er te koop.
In mijn avondgroep zit Esosa, een Nigeriaan, wiens vrouw daar een afrikaanse winkel heeft. Maandag kwam daar totaal onverwachts een delegatie van Nigeria op bezoek. Vanuit de nucleaire top in Den Haag waren ze even komen kijken in Zuid Oost, waar veel landgenoten wonen. Een hele eer. De president van Nigeria heeft een hoed op tijdens het bezoek aan Den Haag. Hij heeft altijd een hoed op, aldus Mansa, die blijkbaar goed op de hoogte is van het wel en wee van de president van Nigeria.

Op het café op de hoek is het op Dinsdagmiddag om één uur s’ middags al een drukte van belang. Voornamelijk mannen uit Suriname en Antillen staan gemoedelijk te kletsen en een biertje te drinken. Als ik dan even later op het hoofdkantoor van de kleuterleidsters binnenkom, is het ook een drukte van belang, voornamelijk vrouwen die aan het werk zijn.
Wat voor weer ook, er heerst een opgewekte sfeer en er wordt veel gelachen in Zuid Oost.

Uit het raam van mijn appartement kijk ik neer op de kermis van Osdorp in het nabijgelegen park. Gisteravond reed ik erlangs op de fiets en het viel me op dat er ongeveer evenveel bezoekers waren als kermispersoneel. Te koud, net als vorig jaar. Waarom niet een paar weken later denk je dan. Maar nee, dit jaar van hetzelfde laken een pak; kermis van 21 tot 30 maart. Volgens mij worden ze hier niet rijk, maar moet er geld bij. Een bekend verschijnsel, ik denk het vaker als ik langs restaurants rijd met lege tafels. De stroom- en personeelskosten hoger dan de omzet.

Ik had eens een Turk in een inburgeringsgroep, hij was verkoper op de markt van keukengerei; potten en pannen en magnetrons en zo. Op een Woensdagavond toen we les hadden, zag hij er moe uit. Toen ik hem vroeg of hij soms een slechte dag gehad had, zei hij; ‘hoe raad je het. Vanmorgen om 7 uur ben ik van huis vertrokken met een aanhangwagen vol met marktwaar. Eerst mijn spullen uitgestald in de stromende regen. Die hield niet op vandaag; tot vijf uur s’ middags staan te wachten, de hele dag niets verkocht’. Beetje sneu.

Mooi weer is goed voor de omzet, ik had het vaker van marktkooplieden gehoord; mooi weer en beredruk, slecht weer en doodstil.

Een stille kermis is een zielige vertoning, alleen al als je denkt hoeveel uren mankracht er in de opbouw van de attracties zitten. Hopen dan maar op mooier weer.
Kermis, markt, festival, strand, bos en zwembad; geweldig leuk en mooi allemaal, maar geen mooi weer, geen mensen en zonder mensen al snel een sneue vertoning.

Risico van het vak in Nederland.

Heel goed voor je, fitness. Dacht ik toen ik 40 werd en nu fitness ik al weer een jaar of tien. Het schiet er wel eens bij in door drukte, maar telkens als ik geweest ben knap ik er enorm van op. Het is dan ook makkelijker om je beter te concentreren. Buikspieroefeningen; het is even afzien en soms pijnlijden, maar als je het niet doet krijg je wel een slap figuur, zeker als je ouder wordt.
Ik begon met Tae Boo. Lekker moven met box-bewegingen op muziek.

Tegenwoordig doe ik altijd mee aan de buikspiersessie, dan wat roeien, wat fietsen en een aantal krachtspieroefeningen. Door alle drukte schiet het er wel eens bij in, als ik dan twee weken niets gedaan heb voel ik me nogal slapjes en dat was de laatste week het geval. Gelukkig heb ik Vrijdag de draad weer opgepakt en voel ik me weer lekker fit. Ik doe tenminste iets aan sport. Al is het meestal maar eens of twee keer per week, ik fiets dagelijks en zwem als het even kan ook af en toe.

Het komt wel eens voor dat ik een lange dag gewerkt heb en denk; nee vandaag even geen fitness meer. Maar als ik dan toch ga, is al mijn moeheid weg.

Ben ik weer helemaal fit.

Het was vandaag het begin van de zomer in Thailand en ik mocht met mijn vrouw mee naar het Thai feest in Sloterdijk, alwaar haar baas ook een bijdrage leverde door middel van een mega grote pan met Laab Thai, pittig gekruid kipgehakt.

Het begon al vroeg op de Zondagmorgen om 9 uur. We werden verwelkomd door een boeddistische monnik, die door een microfoon thais zat te praten.

In de zaal zaten een vijftal monniken in oranje gewaden in kleermakerzit op het podium, er waren stoelen opgesteld en een honderdtal thaise mensen herhaalden de woorden van de buddha monnik, het was een meditatief gebed. Daarna haalde iedereen wat rijst en ging in een rij achter elkaar staan. De monniken kwamen na het gebed van het podium en ieder mocht wat van zijn rijst in de grote pan van de monniken doen. De monniken eten geven is een eeuwenoud ritueel in Thailand. Er liep een helper bij de monniken die, als de pan vol was, hem leegmaakte in een nog grotere pan.
Daarna was het eten, zoveel als je wilde en meenemen mocht ook. Opscheppen dus, tafels vol met allerlei lekkernijen.

Met een plastic tasje vol met smakelijke gerechten ging ik na een uurtje weg. Mijn vrouw amuseerde zich kostelijk met andere thaise vriendinnen. Ze blijft de hele dag en gaat vanavond door naar haar werk.

Geen feest zonder eten en Thais eten is altijd een groot feest.

Zaterdagochtend. Station Sloterdijk. Ik ben onderweg naar Uitgeest om les te geven en zoek, nadat ik een Volkskrant gekocht heb, even een plek om te zitten. Bij de Starbucks is het druk en bovendien vindt ik de koffie bij daar te duur en te groot. Gelukkig staan er buiten de Starbucks een aantal tafeltjes en stoelen, waar ik ga zitten. Terwijl ik ga zitten leg ik de krant op tafel met aan de voorzijde het achterhoofd van Wilders, die deze week zowat heel Nederland over zich heen kreeg na het; ‘willen jullie meer of minder Marokkanen?’. ‘De PVV loopt leeg’ kopt de Volkskrant.
Een man die als enige ook aan een tafeltje is gaan zitten knikt me glimlachend toe en komt bij me zitten. Ik ben Marokkaan, zei hij, ik doe jeugdwerk in de Baarsjes. De man was legionair bij de landmacht geweest. Zijn kinderen zijn hoog opgeleid en hebben een goede baan gevonden. Hij deed verslag van de vele incidenten met de Marokkaanse probleemjongens in de Baarsjes en ook over een recent incident met een Bulgaar, die voor overlast zorgde.
Hij vertelde me dat hij het op een aantal punten best met Wilders eens was. ‘Die Marokkaanse etterbakkies moeten keihard gestraft worden’ zei hij. Zelf was hij ook slachtoffer geweest van die etterbakkies, er was een Samsung G4 van hem uit zijn jas gestolen in het buurthuis waar hij werkt.
‘Nu is Wilders te ver gegaan, je kunt niet alle Marokkanen over één kam scheren’ zei ik en dat vond hij natuurlijk ook.
We wisselden nog wat anekdotes uit over onze ervaringen met die Marokkaanse etterbakkies.
Toen ik weg moest om mijn trein te halen realiseerde ik me dat het een Marokkaanse man was waar ik mee zat te praten. Aardige man.

De zon scheen op de grote markt, mooie stad toch dat Haarlem. Op koopavonden in Amsterdam is het altijd druk, hier was het lekker rustig. Makkelijk parkeren en gelukkig geen vervelende parkeercontrole zoals in Amsterdam. Het voorjaarszonnetje scheen, dus even een terrasje pakken.

Mooie smalle winkelstraatjes, leuke kleine restaurantjes. We brachten een bezoek aan het thaise restaurant Erawan. In een beoordeling op internet las ik dat mensen dit het meest authentieke thaise restaurant vonden dat ze kenden. Ik heb al heel wat thaise restaurants uitgeprobeerd, maar het eten was geweldig, de inrichting en bediening smaakvol en vriendelijk.

De naam ‘Erawan’ verwijst naar de 4-hoofdige Boeddha, Phra Phrom (brenger van goed nieuws).
In het Hindoeïsme staat deze godheid voor een schepper van cultuur. En cultuur, écht Thaise, vindt u hier dan ook!

De gerechten zijn zo min mogelijk aangepast aan de Europese smaak. Om die authentieke smaak te waarborgen wordt alleen gebruik gemaakt van de echte Thaise kruiden en groenten.
Deze worden wekelijks uit Thailand geimporteerd en beoordeeld op versheid en kwaliteit. Vervolgens worden ze door onze Thaise koks bereid tot de overheerlijke menu’s waar Thailand bekend om is.

Is het verslag schrijven over de gebeurtenissen die je hebt meegemaakt. Dit is niet zo makkelijk als het lijkt. Vooral als het door mensen geschreven wordt die het Nederlands niet goed geleerd hebben. Natuurlijk valt hiertegen iets te doen. Niet dat ik als docent Nederlands er in een keer voor kan zorgen dat alles nu 100% correct geschreven gaat worden, wel kan ik goeie tips geven waarvan notitities gemaakt kunnen worden zodat men in ieder geval de meest voorkomende spellings- en grammaticafouten niet meer maakt.
Eerder dit jaar gaf ik les aan juffen van kleuterscholen in Amsterdam Zuid-Oost.
Vanmorgen heb ik les gegeven in rapportage- of verslag schrijven aan een groep veiligheidsmedewerkers in Amsterdam-Noord.
Daarbij is aandacht besteed aan
Adequaatheid/begrijpelijkheid – veel te lange zinnen maken verslagen vaak hopeloos ingewikkeld
Grammaticale correctheid – Bijv. uitgangen van werkwoorden met d of t ‘- een verslag schrijf je natuurlijk altijd in de verleden tijd.
Spelling – hoe de woorden te schrijven, lastige lange woorden die je aan elkaar schrijft zijn bijv. Veiligheidsmedewerker, probleemgeval of legitimatiebewijs
Samenhang – heeft de tekst samenhang, dus zijn de woorden, de zinnen relevant voor de tekst, er worden nogal eens wat bijzaken beschreven die voor de informatie niet relevant zijn
Woordgebruik – ‘toen vertelde zij’ ipv ‘toen zei zij’
‘Zo gauw als het kan’ ipv ‘zo snel mogelijk’
‘vroeg haar of mevrouw haar adres gegevens ook in de tas zit’ ipv
‘vroeg mevrouw of haar adresgegevens ook in haar tas zaten’
‘hier werd aan de voorzijden van de wijk vuurwerk afgestoken maar niet op ons’ – ipv
‘aan het begin van onze ronde door de wijk werd vuurwerk afgestoken’ – geen schokkend nieuws op oudjaarsdag valt het te verwachten. Maar beveiligingsmedewerkers hebben ook een observatiefunctie, dus dienen bestaande situaties te beschrijven.
‘uit eigen veiligheid zijn we maar teruggegaan’ – het woordje ‘maar’ versterkt hier het vertrek en geeft een nogal vernederende en desolate indruk, zo van ‘toen zijn we maar weggegaan’ (we hadden niets beters te doen, we gaven alle hoop op)
ipv
‘voor onze veiligheid zijn we vertrokken’
‘het is redelijk druk op straat vooral met jeugd dat vuurwerk afsteekt’- ipv
‘het is druk met jongeren die vuurwerk afstak’
‘In het winkelcentrum komt een mevrouw van ongeveer 65 jaar naar ons toe met de schrik in haar ogen’- ipv
‘Een angstige 65-jarige vrouw kwam naar ons toe’

Beschrijvingen zijn vaak ook niet duidelijk. Bijv.
‘het was een witkatoenen tas met lange schouderbanden met Egyptische opdruk’ ipv
‘een katoenen schoudertas’ is duidelijk, Egyptische opdruk niet. Was het een Piramide of een egyptische tekst? Dat wordt niet duidelijk uit de omschrijving ‘Egyptische opdruk’.

Kopen, kopen, kopen, het lijkt wel één groot winkelcentrum. Een drukte van jewelste. Ik was voor een eerste gesprek naar de stichting Vluchtelingenwerk onderweg naar een adres in Almere. Zo op googlemaps 10 minuten te lopen en makkelijk te vinden, die Passeerderspassage. Toch valt het in werkelijkheid vaak tegen, straten blijken soms andere namen te hebben of anders te lopen. Een paar keer aan een bejaarde Almeerder de weg gevraagd en die bleken het wel te weten, maar de een weet het beter dan de andere uit te leggen. Veel bejaarden en veel gekleurde mensen in de winkelstraten, dat viel wel op. Ik zei dit tegen een collega en die gaf te weten dat het vorig jaar echt slecht ging met het winkelcentrum. Totdat de Primark kwam. De Primark is een grote zaak met spotgoedkope kleding. Ik zag hetzelfde in Hoofddorp en Zaandam; de mensen zijn er gek op en het was erg druk. Door de Primark is het ook drukker geworden in de andere winkels eromheen. Mijn andere collega zei dat er in Amsterdam een mega grote Primark gaat komen op het Damrak. Waarop mijn eerste klasse assistente antwoordde;
Oh, dan wordt het weer rustiger in Almere, voor een dagje shoppen gaat men toch liever naar Amsterdam dan naar Almere.

Menig traantje werd weggepinkt en men was duidelijk ontroerd. De inburgeraars wilde ik een stukje Nederlandse cultuur laten genieten en had ik de tekst van het lied ‘kleine jongen’ van André Hazes uitgeprint en uitgedeeld. Eerst hebben we de tekst samen gelezen, daarna heeft ieder het nog eens alleen gelezen. Men mocht commentaar geven en vertellen waar het lied over ging.
Daarna heb ik het lied pas laten horen. Grote mensen zaten met vochtige ogen te luisteren naar onze nationale volkszanger. Na afloop kreeg ik te horen;
‘Mooi meester, heel mooi. Dank u, dank u wel voor de goeie les. Het was erg fijn’.

Kleine jongen
Je bent op deze wereld dus zal je moeten vechten net als ik
Ik kan het weten het leven is niet makkelijk er is tegenspoed op ieder ogenblik
Kleine jongen
Er zijn veel goede mensen maar slechte zijn er ook helaas t’ is waar
Je moet maar denken dat jij straks gaat beseffen dat eerlijk het langste duurt
Geloof me maar
Dit leven gaat voorbij er is zo weinig tijd dus leef want jij bent vrij
Maar doe het wel verstandig maak de mensen blij
Dan zul je echt gelukkig zijn
Want het leven is zo kort de dingen worden anders als je ouder wordt
Je speelt nu nog met blokken maar dat duurt niet lang
Het is jammer maar je blijft niet klein
Kleine jongen
Op school al zal je merken dat alles draait om cijfers en om macht
Zo is het leven dus leer wat je moet leren want dan ben jij degene die het laatste lacht
Kleine jongen
Als jij dan later groot bent dan is je vader er misschien niet meer
Vertel dan aan je eigen kinderen de wijze lessen van je ouwe heer
Dit leven gaat voorbij er is zo weinig tijd dus leef want jij bent vrij
Maar doe het wel verstandig maak de mensen blij
Dan zal je echt gelukkig zijn
Want het leven is zo kort de dingen worden anders als je ouder wordt
Je speelt nu nog met blokken maar dat duurt niet lang
Het is jammer maar je blijft niet klein.. kleine jongen